Państwo kochają palmarosę: jaki mógłby być Państwa żywioł

Palmarosa to jedno z drobnych zachwytów natury: wysoka trawa, zielona u nasady, która wydziela zapach róży. Nie ciężki aksamit samego kwiatu, lecz coś lżejszego i rozsłonecznionego — róża zrodzona ze źdźbła trawy, słodycz niesiona ciepłem. Kiedy Państwo otwierają flakon i coś w Państwu mięknie, to rozpoznanie zasługuje na uwagę. Mówi nam mniej o olejku, a więcej o Państwu.

Dlaczego natura Ognia skłania się ku tej róży

W czytaniu, które praktykujemy, ciepło jest znakiem Ognia: ten blask, który przyciąga innych, ta gotowość do zachwytu, ta skłonność do dawania. To piękna natura do noszenia. Przywoływana zbyt mocno lub zbyt długo, ta sama ciepłota może przechylić się w niepokój, żar, który nie umie usiedzieć w miejscu, a na skórze zbiera się często na czole — tam, gdzie cera Ognia lubi się rumienić i nabierać koloru, stawać się reaktywna i ciepła w dotyku.

Jeśli taka jest Państwa natura, szczególna słodycz palmarosy tłumaczy być może, dlaczego Państwa woła. Zapach zarazem ciepły i zielony mógłby spotkać zbyt żywe ciepło na jego własnym terenie, zamiast mu się przeciwstawiać, a dla cery Ognia, która łatwo się czerwieni, to właśnie ten rodzaj nuty — okrągłej i niespiesznej — pod którą reaktywna powierzchnia najchętniej się uspokaja. Nic tu nie jest obiecane. Po prostu podobne rozpoznaje podobne, a Ogień rozpoznaje to, co do niego należy.

Ale najpierw proszę przeczytać swoją skórę

Pociąg do zapachu jest szczery, jednak ten sam olejek znaczy co innego w zależności od natury, warto więc spojrzeć, gdzie Państwa skóra się wypowiada. Jeśli tym, co powraca, nie jest kolor na czole, lecz delikatny film na skroniach, drobne ciemne punkciki, które wracają mimo wszelkich starań — to podpis Drzewa, nie Ognia, i palmarosa wpisałaby się dla Państwa w inną historię: historię pędu i impulsu, które zamieniają się w rozbieganie. Jeśli natomiast środek twarzy wydaje się Państwu ciężki i powolny, pory wokół nosa rozszerzone i łatwo się zapychające — to język Ziemi, stabilność osuwająca się w niepokój, i Państwa powinowactwo należałoby czytać jeszcze inaczej.

Nic z tego nie czyni Państwa miłości do palmarosy błędną. Oznacza jedynie, że trop wskazuje w jakąś stronę i że kierunek ma znaczenie. Zapach może schlebiać wszystkim naturom, a należeć tylko do jednej.

Proszę pozwolić więc, by przyjemność była dowodem. Róża, którą Państwo znajdują ukrytą w źdźble trawy, ciepło, do którego wciąż Państwo wracają, swoboda, która rodzi się, gdy jest blisko — nic z tego nie jest przypadkowe. Miłość do palmarosy może być Ogniem, który cicho prosi, by go rozpoznać.