Państwo lubią drewno cedrowe: jaki może być Państwa żywioł
Suche, żywiczne ciepło drewna cedrowego przemawia do natury Wody — głębi, która cicho prosi, by ją poznać.
Jest w drewnie cedrowym ciepło, które czyta się jak ołówek zatemperowany w starym drewnie — suche, łagodne, delikatnie żywiczne, zapach cedrowej szuflady albo skrzyni, która przez dziesięciolecia zachowała swój spokój. Nie zapowiada się. Osadza się. A ci, którzy trzymają je blisko siebie, którzy szukają go pod koniec długiego dnia i wdychają powoli, często dzielą coś pod powierzchnią.
Kto szuka tego ciepła
W naszym odczycie pięciu żywiołów to spokojne, ugruntowane przyciąganie do ciepła starego drewna to często Woda, która przemawia. Natura Wody niesie głębię i głęboką rezerwę — pogodę, na której opierają się inni, bezruch, który utrzymuje pokój. Gdy ta rezerwa jest pełna, rozpoznaje się ją bezbłędnie. Gdy się kurczy, pokazuje się na twarzy: policzki i okolice pod oczami wydają się zacienione i odwodnione, rysy zapadnięte, lekko wyczerpane, zmęczenie sięgające kości, a nie powieki.
Dla natury Wody drewno cedrowe może być nutą, która wychodzi naprzeciw temu wyczerpaniu z uczciwością. Nie przykrywa zmęczenia jasnością. Raczej stara się przemówić do tego, co jest pod spodem — do samych rezerw, do tej części Pana, która pragnie być uzupełniona, a nie popędzana. Niektórzy, którzy żyją z Wody, opisują je jako zapach, który daje poczucie, że ktoś do nich dołączył. Ten rezonans zasługuje na uwagę, bo rzadko bywa dziełem przypadku.
Ale najpierw proszę odczytać własną skórę
Nie wszystkich, których pociąga drewno cedrowe, ma w sobie Wodę, a twarz często mówi, gdzie naprawdę Pan jest. Jeśli historia Pana skóry rozgrywa się na czole — zaczerwienienie, ciepło, które szybko narasta, reaktywność — to podpis Ognia, a ta ciepła, niska nuta znaczyłaby dla Pana coś zupełnie innego. Jeśli połysk wciąż wraca na skronie albo Pan zauważa tam zbierające się zaskórniki, to Drzewo, niespokojne i zwrócone ku przodowi, a drewno cedrowe odczytuje się wtedy jako przeciwwaga, nie zwierciadło.
Woda żyje niżej i łagodniej: na policzkach, pod oczami, w tym zapadniętym, spragnionym wyglądzie, którego żadna ilość snu nie wypełnia do końca. Jeśli to tam przemawia Pana skóra i jeśli to ciepła starego drewna nieustannie Pan szuka, obie rzeczy wskazują być może to samo.
Nic z tego nie jest obietnicą dotyczącą olejku. Drewno cedrowe samo z siebie niczego Panu nie robi. Może natomiast działać jak małe zwierciadło — zapach, który mówi Panu coś o naturze, na której Pan jest zbudowany, jeśli Pan pozwoli, by rozpoznanie się osadziło. Kochanie tego suchego, żywicznego spokoju to często Woda, cicho prosząca, by ją poznać.