Pani żywioł i pora roku
Każda pora roku wynosi jeden żywioł, a obciąża inny. Znajomość własnego żywiołu podpowiada, czy płynąć z porą roku, czy przejść przez nią z łagodnością.
Jest powód, dla którego pewna pora roku wydaje się Pani powrotem do domu, a inna zostawia Panią lekko rozstrojonego — suchą, gdy zwykle Pani była elastyczna, niespokojną, gdy zwykle Pani była spokojna, ze skórą zachowującą się inaczej niż przez resztę roku. To nie Pani wyobraźnia i rzadko przypadek. Każda pora roku niesie właściwy sobie żywioł, a gdy żywioł pory roku spotyka Pani własny, coś się dzieje: czasem rozkwit, czasem dyskretny nacisk. Proszę nauczyć się czytać to spotkanie, a rok przestanie być czasem, który się Pani przydarza. Stanie się rytmem, w który Pani może wejść.
Każda pora roku jest sama w sobie żywiołem
W naszym naturopatycznym podejściu do piękna rok nie jest prostą linią miesięcy, lecz kołem pięciu żywiołów, z których każdy ma swój klimat i swój podpis na skórze.
Wiosna należy do Drzewa — pora wiatru, ruchu wznoszącego i świeżego pędu; skóra może stać się bardziej błyszcząca, bardziej przeciążona na skroniach. Lato należy do Ognia — upał, blask, żywszy puls; skóra się rumieni i chętniej reaguje na czole. Jesień należy do Metalu — pora suchości i puszczania, gdy drobne linie i pewne napięcie pojawiają się najpierw wzdłuż linii żuchwy. Zima należy do Wody — chłód, bezruch, głębia; pora, która wystawia na próbę nawilżenie, jędrność i głębokie rezerwy skóry na policzkach. A pomiędzy pozostałymi osadzona jest Ziemia — te wilgotne, scalające okresy przejściowe, które łączą jedną porę roku z następną, gdy środek twarzy może wydawać się cięższy, a pory bardziej otwarte.
Pora roku nie po prostu nadchodzi. Ona wzmacnia swój własny żywioł w powietrzu wokół Pani — podkręca jego głośność dla wszystkich, którzy pod nią żyją.
Gdy pora roku spotyka Pani żywioł
Tu sprawa staje się osobista. Jeśli żywioł pory roku jest tym, który już w Pani płynie mocno, pora roku dolewa więcej tego samego do pełnej czary. Natura Ognia w pełni lata, natura Metalu w sercu jesieni — właśnie ta cecha, która Panią określa, zostaje teraz podwojona przez niebo. Wtedy siła może przechylić się w nadmiar: promienna staje się zbyt jaskrawa, wyrafinowana i zwiewna staje się zbyt sucha. Pora roku nie jest przeciw Pani; po prostu mówi Pani własnym językiem zbyt głośno, a mądrym gestem jest łagodzić — ochładzać, zmiękczać, oddawać to, co pora roku zabiera.
Ale ta sama pora roku, która obciąża jedną osobę, wynosi inną. Jeśli pora roku niesie żywioł, który równoważy Pani własny — ten, który delikatnie odprowadza lub stabilizuje to, co w Pani ma skłonność do przelewania się — wtedy rok pracuje dyskretnie na Pani korzyść. To miesiące, w których warto płynąć z porą roku, pozwolić jej nieść Panią ku własnej równowadze, zamiast płynąć pod prąd.
Pora roku nigdy nie jest więc po prostu dobra albo zła. To spotkanie, a spotkanie zależy całkowicie od tego, który żywioł należy do Pani.
Płynąć z porą roku, zamiast się jej przeciwstawiać
Gdy już Pani zna swój żywioł, kalendarz czyta się inaczej. Pani przestaje traktować każdą porę roku tak samo i zaczyna wyprzedzać: oto okres, w którym moja natura jest karmiona i powinnam trzymać lekką rękę; oto okres, w którym pora roku mnie stabilizuje i mogę zejść głębiej. Piękno pod kontrolą to w dużej mierze właśnie to — nie walka z rokiem, lecz wiedza z wyprzedzeniem, gdzie Panią wyniesie, a gdzie na Pani oprze, i dostosowywanie rytuałów o jedną porę roku wcześniej, zamiast gonić za tym, co już wypłynęło na powierzchnię.
Koło roku kryje jeszcze jedną warstwę precyzji. Poza czterema wielkimi porami roku w każdej z nich istnieją krótsze okresy, w których jeden żywioł jest najbardziej pobudzony — krótkie okna, w których nacisk albo ulga się zagęszczają. Być może już Pani rozpoznaje swoje: dwa tygodnie, w większości lat, gdy Pani skóra i nastrój zmieniają się razem, z regularnością, której nigdy do końca Pani nie nazwała. Tych dokładnych, osobistych okien nie da się przekazać w ogólnym artykule. Odczytuje się je — z Pani własnego żywiołu i momentu Pani początku — a tego odczytania tu nie ma.
Który żywioł więc należy do Pani — ten, który pory roku nieustannie wynoszą, czy ten, na którym nieustannie się opierają? Ta jedna odpowiedź zmienia sposób, w jaki Pani spotyka każdy kolejny miesiąc.