Yoga, en voor wie elke stijl is gemaakt
Er bestaat niet één yoga, maar een familie van zeer verschillende praktijken, en ze richten zich niet tot dezelfde mensen. Hoe kiest u de uwe.
Zeggen dat u aan yoga doet, zegt bijna niets. Een dynamische les in een verwarmde zaal en een sessie waarin uw houdingen vier minuten vasthoudt op een mat hebben in de praktijk niets met elkaar gemeen.
De tradities wisten dit. Het moderne onderscheid tussen stijlen is niet commercieel: het beantwoordt aan verschillende intenties.
De grote families, en wat ze doen
De dynamische praktijken, vloeiend, waarbij u zweet. Ze ontladen. Dit zijn praktijken van elan.
De statische praktijken, waarbij u lang in weinig houdingen blijft. Ze openen langzaam en ze ordenen. Dit zijn praktijken van afdaling.
De precieze houdingspraktijken, met hulpmiddelen en strikte uitlijning. Ze structureren. Dit zijn praktijken van houvast.
De ademhalings- en meditatiepraktijken, met zeer weinig beweging. Ze reguleren.
Vier intenties, vier doelgroepen.
Wat elke natuur erin vindt
Een natuur die vooruitduwt en zich opspant, zoekt een uitweg. Het dynamische past bij haar; langzame praktijken laten haar onrustig achter en ze concludeert ten onrechte dat yoga niets voor haar is.
Een natuur die verhit raakt en aangesloten blijft, moet afdalen. Dynamiek in een verwarmde zaal voegt warmte toe; statische en ademhalingspraktijken geven haar terug wat ze zoekt.
Een natuur die absorbeert en anderen draagt, moet eerder ondersteund dan aangesproken worden. De praktijken met hulpmiddelen, waar niets van haar gevraagd wordt, zijn voor haar.
Een zuinige, precieze natuur vindt in de strikte uitlijning iets wat haar diep bevredigt.
Een natuur die ver put, heeft praktijken nodig die teruggeven in plaats van vragen — het langzame, het statische, het weinige.
De meest voorkomende vergissing
Uw stijl kiezen op basis van het uur of de dichtstbijzijnde zaal, en dan over yoga in zijn geheel oordelen op grond van die ene ontmoeting.
Veel mensen die zeggen dat ze yoga niet leuk vinden, hebben één stijl geprobeerd, één keer, en het was precies de stijl die het minst bij hen paste. De kans om toevallig meteen goed te zitten is ongeveer één op vier.
Het signaal
Het einde van de les, een uur later.
U moet rustiger zijn dan bij binnenkomst, en niet leeg. Een praktijk die goed bij u past, laat een gevoel van ordening achter; een praktijk die niet bij u past, laat een vage vermoeidheid achter die u aan uw eigen gesteldheid toeschrijft.
En kijk de volgende ochtend naar uw gezicht, wat betrouwbaarder is dan het gevoel: vol, of uitgehold.
Wat voor alle naturen geldt
Regelmaat wint het van intensiteit. Twee bescheiden sessies per week gedurende vijf jaar zijn meer waard dan één intensieve stage per jaar.
En de keuze van de stijl telt zwaarder dan de keuze van de leraar, wat zelden wordt gezegd.
Wat de juiste stijl bepaalt, is weten wat uw natuur vraagt — meer elan, meer afdaling, meer ondersteuning, meer structuur. Dat leidt u niet af van wat u aanvankelijk leuk vindt: we houden vaak van wat op ons lijkt, terwijl we nodig hebben wat ons aanvult.
Dat leest u een stap eerder, vanaf het begin.