Hoe u alles zou auditen — behalve uw badkamer

U kunt auditen. Iedereen die ooit iets heeft geleid, kan auditen: u stelt het doel vast, u inventariseert de middelen, u controleert of elk middel het doel dient, en u schrapt de rest.

Niemand doet dat in zijn badkamer. Laten we het doen.

Eén — het doel

Schrijf het in één zin op. Niet “een mooie huid hebben”, want dat is geen doel maar een wens.

Een doel is controleerbaar. “Dat mijn gezicht in februari dezelfde kwaliteit heeft als in juni.” “Dat het zich na een zware week in drie dagen herstelt in plaats van drie weken.” “Dat ik er niet meer aan hoef te denken.”

De meeste mensen ontdekken hier dat ze nooit een doel hebben gehad. Ze hadden een ongerustheid, en die laat zich niet sturen.

Twee — de inventaris van middelen

Zet alles op een rij, per functie en niet per product: wat reinigt, wat voorbereidt, wat voedt, wat afsluit, wat verwijdert.

U zult vrijwel zeker twee bezetters voor dezelfde functie vinden, en één lege functie.

Drie — de bijdrage van elk middel

Voor elke regel maar één vraag: wat zou er gebeuren als ik het wegliet.

Als u geen antwoord weet, is dat een antwoord. Een middel waarvan u de afwezigheid niet kunt voorspellen, is een middel waarvan u de aanwezigheid nooit heeft gemeten.

Vier — de conflicten

Zoek de paren die in tegengestelde richting werken. Eén dat neemt en één dat afsluit. Eén dat verfijnt en één dat belast. Eén dat ’s ochtends schuurt en één dat ’s avonds herstelt.

In een budget noemt men dat uitgaven die elkaar opheffen, en die pakt u als eerste aan omdat ze dubbel kosten.

Vijf — de vraag waar elke audit op vastloopt

Op dit punt loopt u tegen een muur, en dat is het interessante moment.

Om tussen twee tegenstrijdige middelen te kiezen, heeft u een criterium nodig. U moet weten of dit gezicht ontlast of gevoed moet worden, geopend of gesloten, verlicht of opgebouwd. Dat zijn binaire vragen, en het verkeerde antwoord wordt door geen enkele productkwaliteit goedgemaakt.

Dat criterium staat nergens in de inventaris. Het staat ook niet in de spiegel, waar twee tegengestelde logica’s dezelfde signalen geven: een glans kan een productie zijn of een compensatie, een trekkerig gevoel kan een aard zijn of een schuld.

Wat een auditor zou doen

Hij zou de ontbrekende gegevens buiten het systeem gaan zoeken.

Dat is de normale werkwijze: wanneer interne gegevens geen uitsluitsel geven, kijkt u er niet langer naar, maar zoekt u een onafhankelijke referentie.

Die referentie bestaat hier, en ze gaat vooraf aan alles wat u heeft geprobeerd: de logica die uw gezicht vanaf het begin bestuurt. Ze hangt van geen van uw pogingen af, en dat is precies wat haar bruikbaar maakt.

Met haar is de audit in één avond afgerond. Zonder haar raakt hij nooit af — en daarom doet niemand hem.