Hoeveel producten heeft een gezicht nodig

Drie. Soms twee. Zelden meer dan vier.

Het is een teleurstellend antwoord, en het is waar. Zo komt u ertoe.

Tel per functie, niet per product

Een gezicht heeft een paar behoeften, en elke behoefte kan door één enkel ding worden vervuld.

U moet verwijderen wat de dag heeft achtergelaten. U moet iets teruggeven van wat de huid verliest. Soms moet u vertragen wat vervliegt, vooral in de winter.

Drie functies, drie voorwerpen. Alles wat daarbovenop komt, vervult ofwel een vierde, heel bijzondere functie, ofwel — meestal — dezelfde functie een tweede keer.

Waarom de planken vol staan

Niet omdat mensen van producten houden. Omdat ze nog steeds zoeken.

Elk voorwerp is gekomen om ergens op te antwoorden. Geen enkel is vertrokken toen het volgende arriveerde. Na een paar jaar heeft u twaalf potjes die twaalf opgestapelde pogingen zijn, en geen routine.

Een volle plank is geen teken van liefde voor verzorging. Het is het teken van een vraag die open is gebleven.

Het risico van te veel

Het is reëel en niemand heeft het erover.

Wanneer u veel producten heeft, zijn er bijna altijd twee die in tegengestelde richting werken. Het ene neemt weg, het andere voegt toe. Het ene opent, het andere sluit. Elk is goed op zichzelf; samen heffen ze elkaar deels op.

Het gezicht is dan voortdurend bezig te bemiddelen tussen twee logica’s die het niet met elkaar eens zijn geworden — en het middelmatige resultaat schrijft u toe aan de huid.

Hoe u weet hoeveel u nodig heeft

Doe de volgende oefening. Vraag u voor elk ding op uw plank af wat er zou gebeuren als u het een maand lang zou weglaten.

Als u geen antwoord weet, is dat al een antwoord.

De meeste mensen die deze inventaris maken, ontdekken dat ze voor twee derde van hun plank geen antwoord weten.

Wat u in staat stelt te verminderen zonder zich te vergissen

Willekeurig verminderen levert niets goeds op. U eindigt met een korte, arme routine, en dat is erger dan een volle routine.

Om verstandig weg te laten, moet u weten wat uw gezicht werkelijk vraagt — of het behoefte heeft aan teruggeven of aan wegnemen, aan voeden of aan verlichten. Dat zijn eenvoudige vragen en u raadt ze niet door in de spiegel te kijken, want twee tegengestelde gezichten kunnen er precies hetzelfde uitzien.

Die informatie leest u ergens anders, één stap eerder: vanaf het begin, vanuit de natuur die de uwe is.

Zodra u die heeft, is de inventaris in één avond gemaakt. En u mist niet wat u heeft weggelaten.