Bent u meer Vuur of Water?

Stelt u zich twee mensen voor aan dezelfde eettafel. De ene komt aan met een gloed van binnenuit, pratend met de handen, lachend nog voor de grap is geland, warm om aan te raken en snel om te blozen. De andere vlijt zich in de stoel als water dat zijn peil vindt, ongehaast, meer luisterend dan sprekend, met een kalmte waar de hele kamer zich naartoe lijkt te neigen. Geen van beide is beter. Zij worden eenvoudigweg beheerst door twee heel verschillende elementen — en als u aandachtig kijkt, begint u zich af te vragen welk van beide in u de dienst uitmaakt.

In onze natuurlijke schoonheidsbenadering volgens de elementen is elk gezicht een gesprek tussen vijf krachten. Twee ervan, Vuur en Water, zitten aan weerszijden van de tafel. Ze leren onderscheiden is de speelsste manier om binnen te komen.

Vuur: degene die alles tegelijk toont

Vuur is het element van de zomer, van de hitte, van het hart. Het leeft in het bovengezicht, rond het voorhoofd, en het leert zich nooit helemaal te verbergen. Wanneer Vuur het uwe is, komt vreugde gemakkelijk en zichtbaar — een blos van kleur, een helderheid in het oog, een warmte die anderen voelen nog voor er een woord is gesproken. De huid is expressief: zij kleurt rood, zij reageert, zij laait op wanneer de dag heet wordt of de koffie sterk is.

Diezelfde helderheid is Vuurs tere plek. Te hoog opgestookt, kantelt vreugde in agitatie, in een zoemen dat zich ’s nachts moeilijk laat bedaren. De reactieve gloed wordt reactieve huid. Vuurmensen zijn de eersten die een pittige maaltijd op hun wangen voelen en de laatsten die een trage namiddag stil kunnen uitzitten. Aan zichzelf overgelaten, brandt Vuur helder en brandt het snel — daarom koppelt de oude wijsheid het aan rust, aan de beschermende middagpauze, aan alles wat zegt u mag de vlam een uur neerleggen.

Als u de jagende warmte herkent, de zichtbare emotie, de huid die haar mening geeft — dan leest u hier misschien een bladzijde van uw eigen verhaal. Maar een bladzijde is niet het hele boek.

Water: degene die haar diepten behoudt

Wend u nu naar de andere oever. Water hoort bij de winter, bij de koude, bij de stilte en bij de diepe voorraad waaruit het lichaam een leven lang put. Waar Vuur naar de oppervlakte snelt, verzamelt Water zich eronder. Wanneer Water het uwe is, is het temperament sereen, naar binnen gekeerd, traag om te schrikken — de vriendin die alle anderen tot rust brengt. Haar gebied op het gezicht zijn de wangen, en haar thema’s zijn de stille van het ouder worden: hydratatie, soepelheid, stevigheid, de substantie die een gezicht tientallen jaren bijeenhoudt.

Waters schaduw is niet agitatie maar uitputting. Te ver gedreven, verdunt haar sereniteit tot vermoeidheid, haar kalmte tot beklemming, en haar huid tot droogte — de fijne, dorstige aanblik van een put die sneller wordt leeggeput dan hij zich vult. Waar Vuur moet afkoelen en tot rust komen, moet Water worden aangevuld en beschermd: diepe slaap, zachte beweging, de minerale smaak van de zee, fruit en water en ongehaaste nachten. Vuur geeft uit; Water spaart.

En hier komt het elegante. In de kringloop der elementen is Water juist de kracht die Vuur tempert — de koele hand op het hete voorhoofd. Zo zijn de twee niet enkel tegengestelden; zij zijn elkaars tegengif. Daarom is haast niemand zuiver Vuur of zuiver Water. De meesten van ons zijn een onderhandeling.

Welk is er dan in u?

Hier wordt het spel interessant — en hier telt eerlijkheid. U kunt de trek van de ene beschrijving sterker voelen dan de andere; die trek is echt en het waard om naar te luisteren. Maar u Vuur voelen in een stressvolle week, of Water na een lange winter, is niet hetzelfde als weten welk element uw natuur werkelijk regeert.

Er is ook de kwestie van het tijdstip. Elk element heeft zijn uren en zijn seizoenen — momenten waarop Vuur het meest wordt aangesproken en oplaait, momenten waarop Water wordt gevraagd meer te geven dan het heeft. Er zijn, heel letterlijk, dagen die de ene kant op leunen en dagen die de andere kant op leunen. Maar uw vensters — die in uw bijzondere aard geschreven staan — kan een algemeen artikel u niet aanreiken. Zij komen uit een echte lezing: een geboortedatum, of eenvoudigweg wat uw huid u telkens toont, met zorg gelezen.

Laat tot dan de nieuwsgierigheid haar werk doen. Sla uzelf een week lang gade. Wanneer de dag opwarmt, stijgt u dan mee of wil iets in u de kamer afkoelen? Wanneer u vermoeid bent, brandt u dan feller of zinkt u dieper weg?

Dus — wanneer u zich uw eigen gezicht aan die eettafel voorstelt, welk van beide ziet u het eerst: de vlam, of het stille water?