U houdt van Tijm: welk element zou het uwe kunnen zijn

Tijm groeit laag en koppig op stenige grond, een klein heuvelkruid dat zijn geur dicht bij zich houdt totdat u een takje tussen uw vingers fijnwrijft. Dan opent het zich: warm, kruidig, licht harsachtig, de geur van een droge helling op het middaguur waar de rots de zon heeft vastgehouden. Het is geen zacht of zoet aroma. Het vraagt om met enige aandacht tegemoet te worden getreden, en het beloont wie van precisie houdt, wie een strakke lijn verkiest boven een weelderige.

Wie zich ertoe aangetrokken voelt

Als Tijm de noot is waarnaar u telkens terugkeert, is de kans groot dat een metaalnatuur de uwe is. Metaal is verfijning en terughoudendheid, de houding van wie weet wanneer iets voltooid is en niets meer nodig heeft, de rust van het toereikende. Het is het temperament dat alleen bewaart wat ertoe doet en de rest laat vallen. Te strak aangespannen kan diezelfde helderheid neigen naar melancholie, naar het vasthouden van wat al vertrokken is. En Metaal toont zich vroeg langs de kaaklijn, waar de huid droog kan aanvoelen, wat mat, en waar de eerste fijne lijntjes zich eerder aftekenen dan waar ook.

Voor een natuur als deze zou Tijm minder een parfum kunnen zijn dan een temperament in een flesje. Het nestelt zich vaak als de noot van een heldere adem en een bedaard hoofd, van een droogheid die met gratie wordt gedragen in plaats van bestreden. Het is niet iets wat de olie met uw huid doet. Het is iets wat het parfum voor u zou kunnen betekenen, omdat het in uw eigen register spreekt: levendig, sober en zonder sentimentaliteit.

Maar lees uw eigen tekens

De aantrekking tot Tijm is een aanwijzing, geen vonnis, en de huid houdt er haar eigen eerlijke register op na. Als de glans telkens terugkeert op uw slapen, met af en toe een mee-eter die zich daar nestelt, is dat de handtekening van Hout, het teken van elan en beweging die in prikkelbaarheid verzuren wanneer ze worden gedwarsboomd — en deze olie zou voor u iets heel anders betekenen. Als het verhaal zich daarentegen op uw wangen en onder uw ogen schrijft, een indruk van uitdroging, van schaduw en een zekere holte na een lange periode, dan behoort dat toe aan Water, de diepe reserve en de kalmte die kunnen afglijden naar vrees of een vermoeidheid tot op het bot wanneer ze laag staan.

Let dus op waar uw gezicht het luidst spreekt, en hoe het kruid u tegemoet treedt. Tijm vindt zijn trouwste luisteraar in een metaalnatuur, al kan dezelfde soberheid die de een aantrekt een ander koud laten — wat op zichzelf de moeite waard is om te weten. Niets hier is een remedie en niets is een belofte. Het is een kwestie van resonantie, van een parfum dat op u lijkt of niet.

Van Tijm houden verdient dus dat u erbij stilstaat. Het zou het Metaal in u kunnen zijn, dat zachtjes vraagt om gekend te worden.