U houdt van rozemarijn: wat zou uw element kunnen zijn
De groene, kamferachtige, versterkende toets van rozemarijn neigt naar een Hout-natuur, en ervan houden kan een stille aanwijzing zijn voor het element dat het uwe is.
Wrijf een takje rozemarijn fijn tussen uw vingers op een mediterrane heuvel, doordrenkt van zon, en de lucht antwoordt u: dennen en kamfer, groen en harsachtig, scherp genoeg om uw kin op te tillen. Het is de geur die oude kruidenkenners verbonden aan het geheugen en een heldere geest, de plant die u onderweg even aanraakte en waar u niet meer van loskwam. Sommigen lopen door. Anderen vertragen, ademen dieper in en willen het mee naar huis nemen. Die tweede reactie is interessant.
Wie naar rozemarijn neigt
Kijk wie zich ertoe aangetrokken voelt, en er tekent zich een patroon af. Rozemarijn roept vaak een Hout-natuur op: mensen die gebouwd zijn voor vaart, voor leiding en voorwaartse beweging, voor het vertrouwen van een project in volle gang. Wanneer die stroom vloeit, zijn ze onweerstaanbaar. Wanneer hij blokkeert, keert dezelfde energie zich naar binnen als prikkelbaarheid en frustratie, een onrust die nergens heen kan. Hun huid vertelt vaak hetzelfde verhaal bij de slapen, waar ze kan glanzen en mee-eters kan verzamelen naarmate de druk stijgt.
Voor een Hout-natuur zou de groene, versterkende toets van rozemarijn minder op een parfum kunnen lijken dan op een raam dat wijd openstaat. De scherpe snede van kamfer zou kunnen aanvoelen als een stroom die stilviel en weer begint te bewegen, een opklaring van de geest na een lange periode van duwen tegen een gesloten deur. Niets wordt hier beloofd, en niets ligt vast. Het is simpelweg zo dat het element dat het sterkst naar vaart neigt, vaak de geur herkent die met hem mee lijkt te bewegen.
Of is het toch niet uw toets
Let ook op wie het laat liggen. Een Vuur-natuur, wiens warmte zich hoog op het voorhoofd verzamelt waar de huid kan opvlammen, rood worden en snel op alles reageert, zou rozemarijn te scherp kunnen vinden, te koel, een toets die aandringt in plaats van kalmeert. Een Metaal-natuur, verfijnd en precies, wiens droogte zich langs de kaaklijn aftekent in fijne lijntjes en een zekere matheid, zou waarschijnlijk iets ronders en zachters verkiezen en terugdeinzen voor al dat groene scherps.
Als rozemarijn u enigszins koud laat, telt die aarzeling even zwaar als de aantrekkingskracht. Ze zou u kunnen wijzen naar een heel ander element, dat zich elders op het gezicht laat zien en om een ander soort geur vraagt. Tussen de persoon die het takje mee naar huis neemt en degene die het teruglegt, strekt zich een hele kaart uit, en ieder van ons leest die vanuit een ander vertrekpunt.
Blijf dus bij uw eigen antwoord. Als de groene, kamferachtige vlucht van rozemarijn is waar u steeds naar terugkeert, is die aantrekkingskracht misschien het Hout in u, dat vraagt om te bewegen en weer helder te zien. De geuren die u onderweg doen stilstaan, zijn zelden toeval. Van deze houden kan op zichzelf al een aanwijzing zijn voor het element dat stilletjes het uwe is.