U houdt van neroli: wat uw element zou kunnen onthullen

De bittere sinaasappelboom is een studie in contrasten. Zijn vrucht is zuur, zijn blad streng, zijn hout onbuigzaam, en toch ontspringt uit zijn witte bloesem neroli, een van de tederste en meest stralende geuren die ooit uit een distilleerkolf zijn opgevangen. Honingachtig en groen tegelijk, lichtend als een witte bloem die op het middaguur opengaat, is hij in één adem schitterend en rustgevend. Dat een zo sobere boom iets zo zachts voortbrengt, is het eerste wat opvalt. Het tweede is dat u zich ertoe aangetrokken voelt, en wat die aantrekkingskracht zou kunnen zeggen over het element dat het uwe is.

Wie zich tot neroli wendt

Wij observeren meer dan dat wij voorschrijven. En wat wij vaak zien, is dat neroli wordt gekoesterd door naturen van Vuur. Vuur is uitstraling en warmte, snel om een kamer te verlichten, snel om te lachen, snel om te voelen. Wordt diezelfde warmte te lang aangesproken, dan kan zij omslaan in onrust, een hitte die nergens heen kan. Op de huid uit Vuur zich vaak op het voorhoofd: een neiging om te gloeien, te blozen, een fijn netwerk van couperose, een reactiviteit die al opkomt voordat u überhaupt heeft besloten iets te voelen. Herkent u dit gezicht, dan zou neroli u kunnen bereiken als een koelte in het hart van de gloed. Voor een Vuur-natuur zou het de lichtende noot kunnen zijn die een te felle hitte tot rust brengt, die de kleur laat neerdalen in plaats van opstijgen, en die een gelijkmatige glans schenkt waar eerst een toevloed van roodheid was. Geen belofte. Een mogelijkheid, gevormd door wie u al bent.

Daarom kan één geur voor de een een antwoord lijken en voor de ander slechts aangenaam zijn. De olie op zich doet niets. Zij ontmoet een element, en in die ontmoeting leeft de indruk.

Een aanwijzing, geen vonnis

Bedenk eens hoe anders neroli elders zou kunnen resoneren. Een Water-natuur leest men af aan de wangen, waar de huid gedehydrateerd en dof kan lijken, beschaduwd onder de ogen, wat ingevallen, met een diepte en, wanneer zij wordt aangesproken, een stille onrust. Voor haar kan een witte, lichtende bloemengeur charmant zijn en toch niet op haar plaats. Een Aarde-natuur verzamelt zich rond de neus en het midden, daar waar dingen de neiging hebben te stagneren; stabiel en betrouwbaar, zorgelijk wanneer men haar opjaagt, zoekt zij vaak iets aardends eerder dan iets lichtends. Neroli kan hen beiden bekoren zonder ooit als een herkenning aan te voelen. Die afstand, het verschil tussen een geur die men waardeert en een geur die u lijkt te kennen, is de aanwijzing.

Observeer dus de kwaliteit van uw aantrekkingskracht. Als neroli minder op een voorkeur lijkt dan op een verlichting, als een open raam in een te warme kamer, dan verdient dat aandacht. Een liefde voor neroli kan het Vuur zijn dat vraagt te stralen zonder te branden, zijn glans te behouden en zijn hitte te verliezen, en bovenal erkend te worden om de warmte die het draagt in plaats van om de roodheid die het toont. De bloem van een bittere boom, door u gekozen, zou uw eigen element kunnen zijn dat spreekt in een taal ouder dan woorden, wachtend tot u hoort welk element het is.