Αγαπάτε το έλαιο jojoba: ποιο μπορεί να είναι το στοιχείο σας
Στρέφεστε στο jojoba όταν το δέρμα σας λάμπει το μεσημέρι — μια μικρή προτίμηση που ίσως ψιθυρίζει πού αρχίζει η φύση σας.
Κάποια έλαια έχουν κάτι από συμβιβασμό. Το jojoba, όχι. Απλώνετε αυτές τις λίγες χρυσαφένιες σταγόνες και το δέρμα σας μοιάζει να τις αναγνωρίζει, όπως αναγνωρίζει κανείς μια φωνή πριν από ένα πρόσωπο. Σε μια ανάσα, η λάμψη έχει εξαφανιστεί, η επιφάνεια ηρεμεί, και τίποτα δεν μένει πίσω στο μαξιλάρι ή στα δάχτυλα. Δεν είναι τυχαίο. Είναι μια συζήτηση που το δέρμα σας ήξερε ήδη να κάνει.
Αυτό που σας τραβάει προς αυτό λέει κάτι για εσάς. Και αυτό που λέει ίσως δείχνει, διακριτικά, προς το στοιχείο που διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο το πρόσωπό σας ζει μέσα στη μέρα.
Το έλαιο που το δέρμα σας θεωρεί δικό του
Το jojoba δεν είναι ακριβώς έλαιο. Είναι ένα υγρό κερί, και η δομή του βρίσκεται αξιοσημείωτα κοντά στο σμήγμα, το πέπλο που το ίδιο το δέρμα σας υφαίνει για να παραμένει ελαστικό. Αυτή η συγγένεια είναι όλο το μυστικό της αίσθησής του: γίνεται δεκτό αντί να επικάθεται, απορροφάται σχεδόν τη στιγμή που πιέζεται, και αφήνει ένα ματ, αβαρές τελείωμα αντί για λάμψη. Ένα δέρμα επιρρεπές στη γυαλάδα συναντά το jojoba και μοιάζει να εκπνέει, σαν να καθησυχάζεται ότι δεν χρειάζεται να δουλεύει τόσο σκληρά.
Αν είστε εκείνη που το πιάνει, παρατηρήστε πού μιλάει πρώτα το πρόσωπό σας. Για πολλούς λάτρεις του jojoba, η ιστορία γράφεται στους κροτάφους και κατά μήκος των πλευρών του μετώπου, όπου ένα δροσερό πρωινό γίνεται αχνά φωτεινό το μεσημέρι. Το δέρμα εκεί είναι γενναιόδωρο, γρήγορο, λίγο ανυπόμονο. Ανανεώνεται με σφρίγος και λάμπει με την ίδια ενέργεια. Ματώνετε, συνεχίζετε, και από το απόγευμα η λάμψη έχει επιστρέψει σαν παλίρροια.
Αυτό το ιδιαίτερο μοτίβο ζωτικότητας που ξεχειλίζει σε λάμψη στους κροτάφους είναι, σε μια αρχαία ανάγνωση του προσώπου, μια υπογραφή του Ξύλου. Το Ξύλο είναι το στοιχείο της ανοδικής κίνησης και της πράσινης ορμής, του χυμού που ανεβαίνει πριν το φύλλο είναι έτοιμο. Ένα τελετουργικό με jojoba του ταιριάζει γιατί συναντά αυτή την ορμή χωρίς να την πνίγει, αγκαλιάζοντας τον δικό του ρυθμό του δέρματος αντί να τον αντιμάχεται.
Πέντε πρόσωπα, ένα στοιχείο
Η έλξη προς μια υφή σπάνια είναι τυχαία. Τείνει να απαντά σε μια ανάγκη που το πρόσωπο επαναλαμβάνει, και κάθε στοιχείο επαναλαμβάνει μια διαφορετική φράση.
Ένα μέτωπο που κοκκινίζει και ακτινοβολεί, ζεστό και γρήγορο να χρωματιστεί, αφηγείται μια ιστορία Φωτιάς. Ένα κεντρικό πάνελ, η μύτη και τα περίχωρά της, που ζητά πάνω απ’ όλα να χορτάσει και να παρηγορηθεί, κλίνει προς τη Γη. Ένα σαγόνι και ένα χαμηλό μάγουλο που διαβάζονται ως λεπτά, ματ, τραβηγμένα προς την ξηρότητα και τις καθαρές γραμμές, φέρουν την εκλέπτυνση του Μετάλλου. Και μάγουλα που πίνουν και πίνουν κι όμως νιώθουν διψασμένα, λαχταρώντας το βάθος περισσότερο από την επιφάνεια, μιλούν στο μητρώο του Νερού.
Το jojoba μπορεί να είναι απόλαυση για καθεμία από αυτές τις φύσεις. Αλλά ο τρόπος που το αγαπάτε, ο λόγος που το χέρι σας επιστρέφει σε αυτό το συγκεκριμένο μπουκάλι, χρωματίζεται από εκείνη τη φράση που το δέρμα σας προφέρει πιο συχνά. Ο αναγνώστης του Ξύλου αγαπά το jojoba για την εγκράτειά του στους κροτάφους. Ένα άλλο πρόσωπο θα αγαπούσε τις ίδιες σταγόνες για τον τρόπο που χαϊδεύουν ένα διψασμένο μάγουλο, ή ηρεμούν ένα φωτεινό μέτωπο προς την ομοιομορφία. Ίδιο έλαιο, διαφορετική εξομολόγηση.
Αυτό είναι που κάνει μια προτίμηση άξια να ακουστεί. Δεν αποδεικνύει τίποτα από μόνη της. Είναι ένα στοιχείο, ένα από τα πολλά που το πρόσωπό σας αφήνει σε κοινή θέα: εκεί που λάμπετε, εκεί που σφίγγεστε, εκεί που μαλακώνετε, εκεί που δεν νιώθετε ποτέ εντελώς ξεδιψασμένη. Διαβασμένα μαζί, με τη σωστή σειρά, αυτά τα στοιχεία τακτοποιούνται σε ένα μοτίβο που έχει όνομα.
Το στοιχείο σας δεν είναι κάτι που επιλέγετε. Είναι ήδη εκεί, διαμορφωμένο την ημέρα της γέννησής σας, και προσανατολίζει διακριτικά τον τρόπο που συμπεριφέρεται το δέρμα σας, ποιες υφές το κολακεύουν, και ποια τελετουργικά έχουν τη γεύση μιας επιστροφής στο σπίτι αντί εκείνης του να φοράτε το παλτό ενός άλλου. Μια σταγόνα jojoba που εξαφανίζεται στους κροτάφους σας είναι μια αρχή, μια μόνο λέξη από μια μεγαλύτερη φράση.
Το υπόλοιπο αυτής της φράσης περιμένει να διαβαστεί. Δεν αποτελείται από αυτό που εφαρμόζετε, αλλά από κάτι πολύ πιο σταθερό, την ημερομηνία της πρώτης σας άφιξης, που καθορίζει το στοιχείο σας όπως μια εποχή καθορίζει το φως. Το να το γνωρίζετε μετατρέπει το μάντεμα σε αναγνώριση, και ένα ράφι με όμορφα μπουκάλια σε ένα τελετουργικό που σας ήταν από πάντα προορισμένο. Το έλαιο προς το οποίο ήδη στρέφεστε προσπαθούσε να σας το πει. Αξίζει να ανακαλύψετε τι ξέρει.