Joséphine Baker, ή η Φωτιά που δεν σβήνει
Η ζωτικότητα, η γενναιοδωρία, η ενέργεια που δίνεται: στη γλώσσα των στοιχείων, η Joséphine Baker διαβάζεται ως Φωτιά. Ένα πορτρέτο ερμηνείας.
Μια σκηνή, μια κίνηση, ένα γέλιο — και μια ολόκληρη αίθουσα που ανατρέπεται. Αυτό που κρατάμε από τη Joséphine Baker δεν είναι μια ακίνητη εικόνα: είναι μια κίνηση, και μια ζεστασιά.
Στη δική μας ανάγνωση των πέντε στοιχείων, αυτή η ποιότητα έχει ένα όνομα. Διαβάζεται, στα μάτια μας, ως μια μορφή της Φωτιάς — μια ανάγνωση της εικόνας που μας άφησε, ένα πορτρέτο ερμηνείας χαραγμένο από τη μόνη δημόσια σιλουέτα.
Το στοιχείο που δίνει
Η Φωτιά ανήκει στο καλοκαίρι και στην κορυφή. Η φύση της δεν είναι να συγκρατεί αλλά να ακτινοβολεί, και ακτινοβολεί προς τους άλλους — είναι το πιο στραμμένο προς τα έξω από τα πέντε στοιχεία.
Μια ολόκληρη ζωή το αφηγείται: η σκηνή, φυσικά, αλλά και τα υπόλοιπα. Η δέσμευση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το σπίτι γεμάτο παιδιά από παντού. Ο τρόπος να δίνει που δεν υπολογίζει και που, συχνά, ούτε μετράει.
Η Φωτιά δεν κάνει διαχωρισμούς. Αυτή είναι η δύναμή της και αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει.
Η γενναιοδωρία ως δαπάνη
Η παράδοση περιέγραφε τη Φωτιά ως τη φύση που δεν σηματοδοτεί αυτό που ξοδεύει.
Καίει όσο υπάρχει κάτι να καεί, με την ίδια λάμψη, χωρίς ενδιάμεση προειδοποίηση — και μετά πέφτει. Μια ζωή όπου δίνετε πολλά, για πολύ καιρό, σε πολλούς ανθρώπους, είναι ακριβώς η ζωή που αυτή η φύση ζει αυθόρμητα, και είναι αυτή που της κοστίζει περισσότερο.
Αυτό που χρειάζεται η Φωτιά δεν είναι να δίνει λιγότερο. Είναι να έχει ένα απόθεμα: ξεκούραση που λαμβάνεται πριν τη χρειαστεί, έναν ρυθμό που δεν εξαρτάται από την ορμή της στιγμής.
Τι κάνει η Φωτιά στο πρόσωπο
Η ζεστασιά ανεβαίνει στο μέτωπο. Το πρόσωπο χρωματίζεται γρήγορα, ανάβει στην ανταλλαγή, αργεί να ηρεμήσει. Η λάμψη είναι πραγματική και ταλαντεύεται: μέρες όπου όλα ακτινοβολούν, μέρες όπου τίποτα δεν έρχεται, χωρίς κανένα γεγονός να το εξηγεί.
Μια φύση Φωτιάς κρίνεται από αυτή την ταλάντωση πολύ περισσότερο παρά από τις καλύτερες μέρες της.
Κι εσείς
Δεν υπάρχει τίποτα να δανειστείτε από μια τέτοια ζωή, και πολλά να κατανοήσετε: ότι αυτό που ακτινοβολεί αντλείται από κάπου, και ότι μια φύση που δίνει χωρίς να μετράει χρειάζεται κάποιον να μετράει για εκείνη.
Το να ξέρετε αν είναι η δική σας δεν συνάγεται από τη γεύση σας για τους άλλους ούτε από την εμφανή ενέργειά σας. Διαβάζεται από την αρχή, από τη φύση που τέθηκε σε κίνηση την ημέρα της άφιξής σας.