Όταν δεν ξέρετε τίποτα και δεν τολμάτε να ρωτήσετε
Το θέμα είναι εκφοβιστικό γιατί παρουσιάζεται ως τεχνικό. Δεν είναι. Να τι πρέπει να ξέρετε για να μη νιώθετε πια ότι έχετε μείνει πίσω.
Υπάρχει μια ιδιαίτερη αμηχανία γύρω από αυτό το θέμα. Έχετε την εντύπωση ότι όλοι ξέρουν, ότι το λεξιλόγιο είναι τεχνικό και ότι είναι πια αργά για να κάνετε βασικές ερωτήσεις.
Ας το ξεκαθαρίσουμε αμέσως: σχεδόν κανείς δεν ξέρει, και το λεξιλόγιο είναι σε μεγάλο βαθμό διακοσμητικό.
Τι είναι τεχνικό και τι δεν είναι
Αυτό που είναι πραγματικά τεχνικό είναι η παρασκευή μιας σταθερής γαλακτώματος. Αυτό δεν σας αφορά.
Αυτό που σας αφορά συνοψίζεται σε μερικά απλά δεδομένα: το δέρμα είναι φτιαγμένο από λιπαρότητα και αναγνωρίζει τη λιπαρότητα· τίποτα δεν απλώνεται πάνω σε στεγνό· το τρίψιμο αφαιρεί περισσότερα απ’ όσα νομίζετε· και ένα πρόσωπο χρειάζεται εβδομάδες για να ανταποκριθεί.
Όλα τα υπόλοιπα — τα ονόματα των μορίων, τα ποσοστά, οι κατηγορίες προϊόντων — είναι εμπορικό λεξιλόγιο που μπορείτε να αγνοήσετε χωρίς καμία συνέπεια.
Τι πραγματικά ξέρουν όσοι «ξέρουν»
Τις περισσότερες φορές: τι δούλεψε για εκείνους, και το όνομα μερικών συστατικών.
Αυτό είναι χρήσιμο για εκείνους και σχεδόν αδύνατο να μεταφερθεί. Όταν κάποιος σας μιλά με σιγουριά για το τι πρέπει να χρησιμοποιήσετε, περιγράφει το δικό του πρόσωπο. Δεν περιγράφει εσάς.
Δεν είναι έπαρση. Είναι η μόνη πληροφορία που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος πάνω σε αυτό το θέμα από τη δική του εμπειρία.
Οι τρεις ερωτήσεις που δεν τολμάμε να κάνουμε
«Χρειάζομαι όλα αυτά;» Όχι. Τρία πράγματα αρκούν για τους περισσότερους ανθρώπους: να αφαιρέσετε τη μέρα, να επιστρέψετε λίγο, να προστατευτείτε από τον ήλιο.
«Είναι σοβαρό αν δεν κάνω τίποτα;» Όχι, όχι με τη δραματική έννοια. Ένα πρόσωπο που το αφήνετε ήσυχο τα πάει μια χαρά. Αυτό που το φθείρει είναι μάλλον η υπερβολική ζέση: το τρίψιμο, το ξεφλούδισμα, οι συνεχείς αλλαγές.
«Είναι πολύ αργά;» Όχι. Ο τρόπος με τον οποίο ένα πρόσωπο διασχίζει τα επόμενα χρόνια υπακούει στους ίδιους κανόνες σε κάθε ηλικία.
Γιατί υπάρχει η αμηχανία
Επειδή το θέμα έγινε περίπλοκο. Ένα ράφι που πουλά εκατό κωδικούς χρειάζεται να φαίνονται απαραίτητοι εκατό κωδικοί, και αυτό προϋποθέτει ένα λεξιλόγιο που να τους διακρίνει.
Δεν είναι συνωμοσία: είναι η φυσιολογική λειτουργία μιας αγοράς. Αλλά παράγει μια εντύπωση πολυπλοκότητας που δεν έχει βάση.
Τι πρέπει πραγματικά να ξέρετε
Ένα μόνο πράγμα, και δεν είναι τεχνικό: τι ζητά το δικό σας πρόσωπο.
Παράγει πάρα πολύ, ή χάνει πάρα πολύ. Χρειάζεται να του επιστρέψετε ή να του αφαιρέσετε. Αυτή είναι η ερώτηση που αποφασίζει όλα τα υπόλοιπα, και δεν απαιτεί καμία προηγούμενη γνώση.
Απαιτεί μόνο μια πληροφορία, και αυτή η πληροφορία δεν μαθαίνεται: αποκτάται. Διαβάζεται από την αρχή, από τη φύση που είναι δική σας — και μόλις την έχετε, ξέρετε περισσότερα από τους περισσότερους ανθρώπους που διαβάζουν για το θέμα εδώ και δέκα χρόνια.