Η πιο απλή εκδοχή του ερωτήματος
Όλο αυτό το θέμα χωράει σε μία μόνο ερώτηση, και δεν είναι αυτή που συνήθως θέτουμε. Να τη, διατυπωμένη όσο πιο απλά γίνεται.
Πολύ συχνά περιπλέκουμε αυτό το θέμα. Να η πιο απλή εκδοχή του.
Η ερώτηση που θέτουν όλοι
«Τι θα έπρεπε να χρησιμοποιώ;»
Είναι μια ερώτηση χωρίς απάντηση, και όχι επειδή το θέμα είναι μυστηριώδες. Επειδή της λείπει μια πληροφορία: σε ποιον απευθύνεται η απάντηση.
Είναι σαν να ρωτάμε τι νούμερο να αγοράσουμε χωρίς να πούμε για ποιον. Μπορούμε να δώσουμε το πιο συνηθισμένο νούμερο, που θα ταιριάζει περίπου στο ένα τρίτο των ανθρώπων.
Η ερώτηση που θα έπρεπε να θέτουμε
«Το πρόσωπό μου παράγει πάρα πολλά, ή χάνει πάρα πολλά;»
Αυτό είναι. Όλη η ερώτηση χωράει εδώ.
Ένα πρόσωπο που παράγει χρειάζεται να το ανακουφίσουμε. Ένα πρόσωπο που χάνει χρειάζεται να του επιστρέψουμε. Πρόκειται για δύο αντίθετες κατευθύνσεις, και σχεδόν όλα τα λάθη στη φροντίδα προέρχονται από το ότι επιλέξαμε τη λάθος.
Γιατί είναι δύσκολο να το γνωρίζουμε
Επειδή τα δύο μοιάζουν μεταξύ τους.
Ένα πρόσωπο που παράγει γυαλίζει. Ένα πρόσωπο από το οποίο έχουμε αφαιρέσει πάρα πολλά γυαλίζει επίσης — αντισταθμίζει. Και τα δύο έχουν ακριβώς την ίδια όψη το μεσημέρι, και ζητούν το αντίθετο το ένα από το άλλο.
Ένα πρόσωπο που συγκρατεί τραβάει. Ένα πρόσωπο που έχουμε απογυμνώσει τραβάει επίσης. Το ίδιο πράγμα.
Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν μπορούμε να αποφασίσουμε κοιτάζοντας τον εαυτό μας, όση προσοχή κι αν δώσουμε. Το σημάδι είναι το ίδιο· η αιτία δεν είναι.
Τι δεν μας επιτρέπει να αποφασίσουμε
Ο τύπος δέρματος. Περιγράφει την όψη, όχι την αιτία. Είναι ακριβώς η λέξη που μας εμποδίζει να θέσουμε τη σωστή ερώτηση.
Η δοκιμή. Μπορούμε να δοκιμάσουμε μια κατεύθυνση και να δούμε. Αλλά η απάντηση αργεί μήνες, είναι ασθενής, και αναμειγνύεται με την εποχή, τον ύπνο, όλα τα υπόλοιπα. Μπορούμε να δοκιμάζουμε επί δεκαπέντε χρόνια χωρίς να καταλήξουμε.
Η συμβουλή μιας φίλης. Σας λέει τι ζητούσε το δικό της πρόσωπο.
Τι μας επιτρέπει να αποφασίσουμε
Μια πληροφορία που δεν προέρχεται ούτε από την παρατήρηση ούτε από τη δοκιμή: κάτι προγενέστερο από όλα αυτά.
Κάθε άνθρωπος ακολουθεί μια σταθερή λογική — τον τρόπο με τον οποίο το σώμα του παράγει, συγκρατεί, ξοδεύει. Δεν αλλάζει με τις εποχές ούτε με την ηλικία. Εξηγεί γιατί το πρόσωπό σας κάνει αυτό που κάνει από πάντα, και όχι μόνο φέτος.
Αυτό ονομάζουμε το στοιχείο που είναι δικό σας, και διαβάζεται από την αρχή.
Τι αλλάζει αυτό
Τα πάντα, και τίποτα περίπλοκο.
Θα ξέρετε αν πρέπει να επιστρέψετε ή να πάρετε. Θα ξέρετε γιατί κάποια συμβουλή, εξαιρετική κατά τα άλλα, δεν σας αφορούσε. Και η ρουτίνα σας θα μειωθεί, γιατί το μισό από ό,τι περιείχε απαντούσε στη λάθος ερώτηση.
Είναι μια ερώτηση με δύο πιθανές απαντήσεις. Αρκεί να μάθετε ποια είναι η δική σας.