Το πλάνο που ακολουθεί την ανάγνωση
Τι εφαρμόζουμε στην πράξη μόλις γνωρίσουμε τη φύση μας: η σειρά των βημάτων, τι προηγείται και τι μπορεί να περιμένει έναν χρόνο.
Ένα πλάνο με λάθος σειρά αποτυγχάνει ακόμα κι όταν κάθε βήμα του είναι σωστό. Η σειρά μετράει όσο και το περιεχόμενο.
Να ποιο λειτουργεί — και είναι το ίδιο για όλες τις φύσεις.
Ένα — αφαιρούμε ό,τι πάει κόντρα
Πάντα πρώτο, πάντα δωρεάν, και συχνά το βήμα που αποδίδει τα περισσότερα.
Σχεδόν πάντα, σε μια υπάρχουσα ρουτίνα, υπάρχουν ένα ή δύο πράγματα που δουλεύουν ενάντια στη φύση μας. Ακυρώνουν ένα μέρος από όσα προσφέρουν τα υπόλοιπα, και η αφαίρεσή τους απελευθερώνει αμέσως ό,τι ήταν μπλοκαρισμένο.
Αυτό το βήμα δεν απαιτεί ούτε αγορά ούτε κόπο. Είναι επίσης το μόνο που το αποτέλεσμά του φαίνεται κάποιες φορές μέσα σε δύο εβδομάδες.
Δύο — χτίζουμε τη βάση
Αυτό που θα γίνεται κάθε μέρα, ό,τι κι αν συμβεί.
Σύντομο, χωρίς αποφάσεις, και ρυθμισμένο ώστε να επιβιώνει ακόμα και σε μια κακή εβδομάδα. Δύο λεπτά το βράδυ αρκούν για τους περισσότερους.
Δεν προχωράμε στο επόμενο βήμα πριν η βάση κρατήσει τρεις εβδομάδες χωρίς να το σκεφτόμαστε.
Τρία — διορθώνουμε τον ρυθμό
Είναι το πιο ισχυρό και το πιο παραμελημένο βήμα, γιατί δεν αφορά το πρόσωπο.
Η ώρα του ύπνου, η σταθερότητα, το είδος της προσπάθειας, ο τρόπος ανάκαμψης. Κάθε φύση έχει τις δικές της απαιτήσεις και δεν μοιάζουν μεταξύ τους: ό,τι ξεκουράζει τη μία εξαντλεί την άλλη.
Κανένα προϊόν δεν αναπληρώνει έναν ρυθμό που πάει κόντρα σε εσάς. Γι’ αυτό αυτό το βήμα προηγείται κάθε προσθήκης.
Τέσσερα — προσθέτουμε, ένα πράγμα τη φορά
Μόνο τώρα.
Ένα μόνο πράγμα, για αρκετό διάστημα ώστε να μας πει κάτι. Πέντε καινούργια ταυτόχρονα παράγουν πέντε ανακατεμένα σήματα, από τα οποία κανένα δεν διαβάζεται.
Τρεις έως έξι εβδομάδες ανά προσθήκη. Είναι αργό σε ένα τρίμηνο και γρήγορο σε δύο χρόνια, γιατί κάθε βήμα παράγει μια πληροφορία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε.
Πέντε — προσαρμογή στην εποχή
Μια ένδειξη που ισχύει τον Οκτώβριο δεν ισχύει απαραίτητα τον Απρίλιο. Κάθε φύση έχει μια εποχή που την πιέζει και μια εποχή που τη στηρίζει, και η ρύθμιση ακολουθεί.
Αυτή είναι η δουλειά των επόμενων χρόνων, και γίνεται πολύ ελαφριά.
Τι μπορεί να περιμένει έναν χρόνο
Σχεδόν όλα όσα θεωρούμε επείγοντα: οι εβδομαδιαίες κινήσεις, οι συσκευές, τα στοχευμένα προϊόντα, οι θεραπείες.
Τίποτα από αυτά δεν έχει μετρήσιμο αποτέλεσμα αν τα τέσσερα πρώτα βήματα δεν είναι στη θέση τους — και όλα γίνονται πιο αποτελεσματικά όταν είναι.
Το σημείο εκκίνησης
Ολόκληρο το πλάνο στηρίζεται σε ένα δεδομένο που αποκτάται πριν από αυτό: να ξέρουμε προς τα πού πηγαίνει το πρόσωπό μας.
Χωρίς αυτό, μπορούμε να ακολουθήσουμε την ίδια σειρά και να κάνουμε λάθος περιεχόμενο σε κάθε βήμα. Με αυτό, κάθε βήμα απευθύνεται σε εμάς — και το πλάνο παύει να είναι μια καλά οργανωμένη υπόθεση.
Διαβάζεται από την αρχή.