Οι πρώτες τριάντα ημέρες με το στοιχείο σας

Να πώς μοιάζει ένας πρώτος μήνας, χωρίς κανένα εξωραϊσμό.

Η πρώτη εβδομάδα — αφαιρώ

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε δεν είναι να προσθέσετε. Είναι να σταματήσετε ό,τι πάει κόντρα σε εσάς.

Σχεδόν πάντα υπάρχουν ένα ή δύο πράγματα σε μια υπάρχουσα ρουτίνα που δουλεύουν ενάντια στη φύση που μόλις ανακαλύψατε. Ένα τακτικό ξεφλούδισμα σε ένα πρόσωπο που κρατάει τα αποθέματά του. Μια βαριά υφή σε ένα πρόσωπο που ήδη παράγει. Μια κίνηση κληρονομημένη από μια συμβουλή που δεν απευθυνόταν σε εσάς.

Το να αφαιρέσετε δεν απαιτεί καμία προσπάθεια, δεν κοστίζει τίποτα, και συχνά φέρνει το πιο γρήγορο αποτέλεσμα όλου του μήνα. Κάποιοι βλέπουν κάτι ήδη από την πρώτη εβδομάδα, και σχεδόν πάντα είναι αυτό: μια ανακούφιση, όχι μια προσθήκη.

Η δεύτερη εβδομάδα — η πλήξη

Πρέπει να το πούμε εκ των προτέρων: η δεύτερη εβδομάδα είναι βαρετή.

Η καινοτομία έχει καταλαγιάσει, τίποτα ορατό δεν έχει συμβεί, και αρχίζει κανείς να αναρωτιέται μήπως όλο αυτό ήταν μια ιδέα στον αέρα. Αυτή είναι η στιγμή που οι περισσότεροι προσθέτουν κάτι για να καθησυχαστούν.

Αυτό ακριβώς δεν πρέπει να κάνετε. Μην αλλάξετε τίποτα. Η πλήξη σε αυτό το στάδιο είναι το σημάδι ότι το πρωτόκολλο είναι σωστό.

Η τρίτη εβδομάδα — το πρώτο σήμα

Κάτι αρχίζει να διαβάζεται, και είναι διακριτικό.

Τις περισσότερες φορές: ένα δέρμα που κρατιέται καλύτερα μέσα στη μέρα, μια πιο ομοιόμορφη όψη το πρωί, μια περιοχή που γίνεται λιγότερο αισθητή. Τίποτα θεαματικό, τίποτα που να φωτογραφίζεται.

Κοιτάξτε το σωστά: το πρωί, στο φως της ημέρας, χωρίς μεγεθυντικό φακό. Και συγκρίνετέ το με μια σημείωση που θα έχετε κρατήσει στην αρχή, γιατί η μνήμη ενός προσώπου είναι πολύ κακή.

Η τέταρτη εβδομάδα — η προσθήκη

Τώρα, και όχι νωρίτερα, εισάγουμε ένα πράγμα.

Ένα μόνο. Αυτό που ταιριάζει καλύτερα στη φύση σας. Κρατημένο αρκετά ώστε να πει κάτι.

Το να προσθέτει κανείς νωρίς και πολλά είναι το πιο συνηθισμένο λάθος. Πέντε ταυτόχρονες καινοτομίες παράγουν πέντε μπερδεμένα σήματα από τα οποία κανένα δεν είναι ευανάγνωστο, και δεν μαθαίνει κανείς τίποτα.

Τι δεν θα συμβεί σε τριάντα ημέρες

Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: τίποτα ριζικό.

Ένας μήνας είναι αρκετός για ένα πρώτο σήμα και για να αφαιρέσετε ό,τι εμπόδιζε. Δεν είναι αρκετός για μια αλλαγή που έχει εγκατασταθεί, η οποία θέλει τρεις έως έξι μήνες, ούτε για μια αλλαγή πορείας, που μετριέται σε χρόνια.

Τι σας αφήνει ο μήνας

Τρία πράγματα, και αξίζουν περισσότερο από ό,τι βλέπει κανείς σε έναν καθρέφτη.

Μια πιο σύντομη ρουτίνα. Μια ξεκάθαρη ιδέα για το τι, στις παλιές σας συνήθειες, πήγαινε κόντρα σε εσάς. Και η πρώτη εμπειρία της διαφοράς ανάμεσα σε μια γενική κίνηση και μια κίνηση που απευθύνεται σε εσάς.

Αυτή η τελευταία είναι που αποφασίζει όλα τα υπόλοιπα. Μόλις την αισθανθεί κανείς μια φορά, δεν γυρίζει πίσω.