Τα φύκια, και η φύση για την οποία προορίστηκαν

Τα μέρη του κόσμου όπου φροντίζει κανείς τον εαυτό του με φύκια είναι όλα μέρη όπου δεν υπήρχε τίποτε άλλο. Οι ακτές της Βρετάνης, τα νησιά της Ιρλανδικής θάλασσας, οι ακτές του Jeju όπου οι haenyeo καταδύονται εδώ και αιώνες: παντού, η ίδια λογική. Η θάλασσα έδινε τροφή, αλάτι, και μια ύλη που απλωνόταν πάνω στο σώμα.

Τι είναι, πριν γίνουν συστατικό

Ένα φύκι δεν είναι φυτό. Δεν έχει ούτε ρίζα ούτε αγγεία· παίρνει απευθείας από το νερό που το περιβάλλει, και παίρνει τα πάντα — μέταλλα, ιχνοστοιχεία, ιώδιο. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, θαλασσινό νερό συμπυκνωμένο και συγκρατημένο από μια δομή.

Οι τρεις μεγάλες οικογένειες δεν κάνουν την ίδια δουλειά. Τα καφέ — λαμινάριες, φύκος, ascophyllum — είναι τα πλουσιότερα και τα πιο χρησιμοποιούμενα σε περιτυλίξεις. Τα κόκκινα δίνουν τους πηκτωματοποιητές: το άγαρ-άγαρ, τις καραγενάνες, που χρησιμοποιούνται πολύ πέρα από την περιποίηση. Τα πράσινα, πιο λεπτά, χρησιμεύουν κυρίως σε σκόνη.

Αυτό που τα κάνει ενδιαφέροντα στην κοσμετική οφείλεται κυρίως στους πολυσακχαρίτες τους, ικανούς να συγκρατούν σημαντικές ποσότητες νερού και να σχηματίζουν εύκαμπτα φιλμ.

Τι κάνουν πάνω σε ένα πρόσωπο

Συγκρατούν το νερό και εναποθέτουν μέταλλα. Μια καλοφτιαγμένη μάσκα φυκιών αφήνει μια επιδερμίδα γεμάτη, ελαφρώς σφριγηλή, με ήρεμη επιφάνεια — λιγότερο από ένα θεαματικό αποτέλεσμα και περισσότερο από μια επανεξισορρόπηση όσων κρατά η επιδερμίδα.

Η παραδοσιακή χρήση ήταν ζεστή και μακρά: η περιτύλιξη, ο ατμός, το μπάνιο. Στο πρόσωπο, το σύγχρονο αντίστοιχο είναι η μάσκα σε σκόνη προς ανασύσταση, που αφήνεται ένα τέταρτο της ώρας και ξεπλένεται με χλιαρό νερό.

Μια προφύλαξη αξίζει να αναφερθεί: τα καφέ φύκια συγκεντρώνουν πολύ ιώδιο. Στο πρόσωπο και περιστασιακά, αυτό δεν έχει σημασία· σε επαναλαμβανόμενες και παρατεταμένες περιτυλίξεις, το ερώτημα τίθεται και τίθεται σε κάποιον που αυτό είναι το επάγγελμά του.

Κι όμως, ποτέ δεν ταίριαξαν σε όλους

Η ανάγνωση των πέντε φύσεων κατατάσσει τα φύκια με το Νερό — τον χειμώνα, τον βυθό, το απόθεμα, ό,τι κρατιέται κάτω από την επιφάνεια. Η συγγένεια είναι άμεση: η ύλη έρχεται από εκεί.

Το πρόσωπο αυτής της φύσης αντλεί βαθιά και δεν δείχνει ό,τι ξοδεύει. Η κούρασή του έρχεται ξαφνικά, στα μάγουλα και κάτω από τα μάτια, όταν το απόθεμα έχει πιεστεί για πολύ καιρό. Μια ύλη που επιστρέφει μέταλλα και συγκρατεί νερό του μιλά ακριβώς.

Στις άλλες φύσεις, το φύκι είναι μια καλή γενική περιποίηση και τίποτε περισσότερο. Ένα πρόσωπο που παράγει πολλά δεν επιδιώκει να συγκρατήσει. Ένα λεπτό πρόσωπο αναζητά σώμα, όχι νερό. Ένα θερμό πρόσωπο θέλει δροσιά, που το φύκι την προσφέρει μόνο όσο διαρκεί η εφαρμογή.

Το λεπτό σημείο

Τα φύκια είναι το καλύτερο παράδειγμα μιας ύλης της οποίας η αποτελεσματικότητα είναι πραγματική και της οποίας το όφελος, για τους περισσότερους ανθρώπους, είναι μέτριο. Δεν είναι ελάττωμα της ύλης: είναι ελάττωμα της στόχευσης.

Το να ξέρετε αν το πρόσωπό σας είναι από εκείνα που αντλούν ή από εκείνα που παράγουν είναι το ερώτημα που αποφασίζει — και δεν λύνεται μπροστά σε έναν καθρέφτη. Διαβάζεται από την αρχή, από τη φύση που είναι δική σας.