Είναι φθηνότερο να γνωρίζετε;

Ας θέσουμε το ερώτημα όπως θα το θέταμε για οποιαδήποτε άλλη απόφαση: αποδίδει;

Ο λογαριασμός που κανείς δεν κάνει

Ανοίξτε το συρτάρι. Μετρήστε ό,τι έχει ανοιχτεί και εγκαταλειφθεί.

Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν αυτή την άσκηση βρίσκουν από οκτώ έως είκοσι συσκευασίες, πολλές από τις οποίες κόστιζαν ακριβά, καμία δεν ήταν κακή, και ούτε μία δεν τελείωσε ποτέ. Δεν πρόκειται για αμέλεια. Είναι το μηχανικό αποτέλεσμα μιας μεθόδου που συνίσταται στο να δοκιμάζετε μέχρι να πετύχετε.

Προσθέστε ό,τι τελείωσε χωρίς να παράγει τίποτα — πιο δύσκολο να μετρηθεί, γιατί ένα τελειωμένο προϊόν θεωρείται χρήσιμο. Δεν είναι απαραίτητα: οι περισσότεροι άνθρωποι τελειώνουν πράγματα από αρχή, όχι από ικανοποίηση.

Τώρα έχετε το πραγματικό κόστος της υπόθεσης.

Γιατί αυτή η μέθοδος δεν μπορεί να είναι αποδοτική

Το να δοκιμάζετε μέχρι να πετύχετε είναι μια λογική στρατηγική όταν ο χώρος των δυνατοτήτων είναι μικρός και η ανατροφοδότηση γρήγορη. Εδώ, ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Ο χώρος είναι τεράστιος: χιλιάδες προϊόντα, δεκάδες ανταγωνιστικές λογικές, και μια καινοτομία κάθε σεζόν.

Η ανατροφοδότηση είναι αργή και ασαφής. Μια φροντίδα χρειάζεται εβδομάδες για να μιλήσει, και ό,τι λέει αναμειγνύεται με την εποχή, τον ύπνο, το άγχος, με ό,τι άλλο εφαρμόσατε. Σχεδόν ποτέ δεν θα μάθετε με βεβαιότητα τι προκάλεσε τι.

Μια αναζήτηση χωρίς αξιόπιστο σήμα σε έναν τεράστιο χώρο δεν συγκλίνει. Περιστρέφεται. Αυτό εξηγεί γιατί σοβαροί και ενημερωμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να ψάχνουν μετά από δεκαπέντε χρόνια.

Τι αλλάζει στον υπολογισμό το να γνωρίζετε

Δεν κάνει τα προϊόντα φθηνότερα. Μειώνει τον αριθμό των δοκιμών.

Είναι η μόνη μεταβλητή που μετράει, και είναι αυτή στην οποία κανείς δεν ενεργεί. Το να διαιρέσετε διά πέντε τον αριθμό των πραγμάτων που πρέπει να δοκιμάσετε πριν βρείτε έχει μεγαλύτερη επίδραση στο σύνολο από οποιαδήποτε μείωση τιμής.

Υπάρχει και ένα δεύτερο αποτέλεσμα, λιγότερο προφανές. Μια στοχευμένη ρουτίνα είναι δομικά πιο σύντομη: όταν κάθε πράγμα κάνει αυτό για το οποίο βρίσκεται εκεί, χρειάζονται λιγότερα. Τα περισσότερα γεμάτα ράφια δεν είναι σημάδι αγάπης για τη φροντίδα — είναι διαδοχικά στρώματα προσπαθειών, από τα οποία κανένα δεν αφαιρέθηκε.

Η ειλικρίνεια του υπολογισμού

Πρέπει να πούμε τι δεν κάνει αυτό.

Δεν καθιστά τα καλά προϊόντα άχρηστα· πάντα χρειάζονται. Δεν απαλλάσσει από τη συνέπεια· μια σωστή κατεύθυνση χωρίς τακτικότητα δεν δίνει τίποτα. Και δεν παράγει άμεσο αποτέλεσμα: μια σωστή ρύθμιση φαίνεται σε μήνες, όχι σε μια εβδομάδα.

Αυτό που εξαλείφει είναι η δαπάνη της αναζήτησης — ο προϋπολογισμός εξερεύνησης, που είναι αόρατος επειδή κατανέμεται σε χρόνια και σε δεκάδες μικρές αποφάσεις, απόλυτα υπερασπίσιμες μία προς μία.

Η απάντηση

Ναι, είναι φθηνότερο. Όχι επειδή το να γνωρίζετε κοστίζει λίγο, αλλά επειδή το να μη γνωρίζετε κοστίζει πολύ, για μεγάλο διάστημα, και χωρίς ποτέ να παρουσιάζει τον λογαριασμό.

Το μόνο σημείο όπου η σύγκριση είναι δύσκολη είναι ότι ένα συρτάρι γεμάτο μισοτελειωμένα βαζάκια δεν μοιάζει με δαπάνη. Μοιάζει με συλλογή.