Πώς θα ελέγχατε οτιδήποτε άλλο

Ξέρετε να ελέγχετε. Όποιος έχει διευθύνει οτιδήποτε ξέρει να ελέγχει: ορίζετε τον στόχο, καταγράφετε τα μέσα, επιβεβαιώνετε ότι κάθε μέσο υπηρετεί τον στόχο, και αφαιρείτε ό,τι περισσεύει.

Κανείς δεν το κάνει αυτό στο μπάνιο του. Ας το κάνουμε.

Ένα — ο στόχος

Γράψτε τον σε μία πρόταση. Όχι «να έχω ωραίο δέρμα», που δεν είναι στόχος αλλά ευχή.

Ένας στόχος είναι επαληθεύσιμος. «Το πρόσωπό μου να κρατά την ίδια ποιότητα τον Φεβρουάριο όπως τον Ιούνιο.» «Να συνέρχεται σε τρεις μέρες μετά από μια δύσκολη εβδομάδα αντί για τρεις εβδομάδες.» «Να μη χρειάζεται πια να το σκέφτομαι.»

Οι περισσότεροι άνθρωποι ανακαλύπτουν εδώ ότι δεν είχαν ποτέ στόχο. Είχαν μια ανησυχία, και η ανησυχία δεν κατευθύνεται.

Δύο — η απογραφή των μέσων

Καταγράψτε τα πάντα, ανά λειτουργία και όχι ανά προϊόν: ό,τι καθαρίζει, ό,τι προετοιμάζει, ό,τι θρέφει, ό,τι κλείνει, ό,τι αφαιρεί.

Σχεδόν σίγουρα θα βρείτε δύο μέσα για την ίδια θέση, και μία θέση κενή.

Τρία — η συμβολή κάθε μέσου

Για κάθε γραμμή, μία μόνο ερώτηση: τι θα συνέβαινε αν το αφαιρούσα.

Αν δεν ξέρετε να απαντήσετε, αυτό είναι απάντηση. Ένα μέσο του οποίου την απουσία δεν μπορείτε να προβλέψετε είναι ένα μέσο του οποίου την παρουσία δεν μετρήσατε ποτέ.

Τέσσερα — οι συγκρούσεις

Αναζητήστε τα ζεύγη που εργάζονται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Ένα που αφαιρεί και ένα που κλείνει. Ένα που λεπταίνει και ένα που φορτώνει. Ένα που απογυμνώνει το πρωί και ένα που επιδιορθώνει το βράδυ.

Σε έναν προϋπολογισμό, αυτά λέγονται δαπάνες που αλληλοακυρώνονται, και ασχολείστε μαζί τους κατά προτεραιότητα γιατί κοστίζουν διπλά.

Πέντε — η ερώτηση που μπλοκάρει κάθε έλεγχο

Φτάνοντας εδώ, προσκρούετε σε έναν τοίχο, και αυτό είναι το ενδιαφέρον σημείο.

Για να αποφασίσετε ανάμεσα σε δύο αντιφατικά μέσα, χρειάζεστε ένα κριτήριο. Πρέπει να ξέρετε αν αυτό το πρόσωπο πρέπει να αποφορτιστεί ή να θραφεί, να ανοιχτεί ή να κλείσει, να ελαφρύνει ή να γεμίσει. Αυτές είναι δυαδικές ερωτήσεις, και η λάθος απάντηση δεν διορθώνεται με καμία ποιότητα προϊόντος.

Αυτό το κριτήριο δεν βρίσκεται πουθενά στην απογραφή. Δεν βρίσκεται ούτε στον καθρέφτη, όπου δύο αντίθετες λογικές παράγουν τα ίδια σημάδια: μια λάμψη μπορεί να είναι παραγωγή ή αντιστάθμιση, ένα τράβηγμα μπορεί να είναι φύση ή χρέος.

Τι θα έκανε ένας ελεγκτής

Θα πήγαινε να αναζητήσει το δεδομένο που λείπει έξω από το σύστημα.

Αυτή είναι η φυσιολογική διαδικασία: όταν τα εσωτερικά δεδομένα δεν επιτρέπουν να αποφασίσετε, δεν τα κοιτάτε περισσότερο, πηγαίνετε να βρείτε μια ανεξάρτητη αναφορά.

Εδώ, αυτή η αναφορά υπάρχει, και προηγείται όλων όσων έχετε δοκιμάσει: η λογική που είναι δική σας από την αρχή. Δεν εξαρτάται από καμία από τις δοκιμές σας, και αυτό ακριβώς την καθιστά χρησιμοποιήσιμη.

Με αυτήν, ο έλεγχος τελειώνει σε ένα βράδυ. Χωρίς αυτήν, δεν τελειώνει — και γι’ αυτό κανείς δεν τον κάνει.