Είστε περισσότερο Φωτιά ή Νερό;

Φανταστείτε δύο ανθρώπους στο ίδιο τραπέζι. Η μία φτάνει φωτισμένη από μέσα, μιλώντας με τα χέρια, γελώντας πριν καν πέσει το αστείο, ζεστή στο άγγιγμα και έτοιμη να κοκκινίσει. Η άλλη βολεύεται στην πολυθρόνα της όπως το νερό βρίσκει το επίπεδό του, χωρίς βιασύνη, ακούγοντας περισσότερο απ’ όσο μιλά, κουβαλώντας μια ηρεμία προς την οποία όλο το δωμάτιο μοιάζει να γέρνει. Καμία δεν είναι καλύτερη. Απλώς κυβερνώνται από δύο πολύ διαφορετικά στοιχεία — κι αν κοιτάξετε προσεκτικά, αρχίζετε να αναρωτιέστε ποιο είναι το δικό σας μέσα σε εσάς.

Στη δική μας φυσιοπαθητική ομορφιάς των στοιχείων, κάθε πρόσωπο είναι μια συνομιλία ανάμεσα σε πέντε δυνάμεις. Δύο από αυτές, η Φωτιά και το Νερό, κάθονται στις αντίθετες άκρες του τραπεζιού. Το να μάθετε να τις ξεχωρίζετε είναι η πιο παιχνιδιάρικη είσοδος.

Η Φωτιά: αυτή που τα δείχνει όλα μονομιάς

Η Φωτιά είναι το στοιχείο του καλοκαιριού, της ζέστης, της καρδιάς. Ζει στο πάνω μέρος του προσώπου, γύρω από το μέτωπο, και δεν μαθαίνει ποτέ πραγματικά να κρύβεται. Όταν η Φωτιά είναι η δική σας, η χαρά έρχεται εύκολα και φανερά — ένα ανέβασμα χρώματος, μια λάμψη στο μάτι, μια ζεστασιά που οι άλλοι νιώθουν πριν ειπωθεί λέξη. Το δέρμα είναι εκφραστικό: κοκκινίζει, αντιδρά, φουντώνει όταν η μέρα κυλά ζεστή ή ο καφές κυλά δυνατός.

Αυτή η ίδια λάμψη είναι το τρυφερό σημείο της Φωτιάς. Ανεβασμένη πολύ ψηλά, η χαρά γλιστρά σε αναστάτωση, σε ένα βουητό που δυσκολεύεται να ηρεμήσει το βράδυ. Η αντιδραστική λάμψη γίνεται αντιδραστικό δέρμα. Οι άνθρωποι της Φωτιάς είναι οι πρώτοι που νιώθουν ένα πικάντικο γεύμα στα μάγουλά τους και οι τελευταίοι που μένουν ακίνητοι σε ένα μακρύ απόγευμα. Αφημένη στον εαυτό της, η Φωτιά καίει δυνατά και καίει γρήγορα — γι’ αυτό η παλιά σοφία τη συνδέει με την ανάπαυση, με την προστατευτική παύση του μεσημεριού, με ό,τι λέει μπορείτε να αφήσετε κάτω τη φλόγα για μια ώρα.

Αν αναγνωρίζετε αυτή τη ζεστασιά που ξεφεύγει, αυτό το ορατό συναίσθημα, αυτό το δέρμα που λέει τον πυθμένα του — ίσως διαβάζετε μια σελίδα της δικής σας ιστορίας εδώ. Αλλά μια σελίδα δεν είναι όλο το βιβλίο.

Το Νερό: αυτό που κρατά τα βάθη του

Γυρίστε τώρα στην απέναντι όχθη. Το Νερό ανήκει στον χειμώνα, στο κρύο, στην ακινησία και στο βαθύ απόθεμα από το οποίο αντλεί το σώμα σε όλη τη διάρκεια μιας ζωής. Εκεί που η Φωτιά βιάζεται προς την επιφάνεια, το Νερό συγκεντρώνεται από κάτω. Όταν το Νερό είναι το δικό σας, η ιδιοσυγκρασία είναι γαλήνια, εσωστρεφής, αργή να ανησυχήσει — η φίλη που καθησυχάζει όλους τους άλλους. Η περιοχή του στο πρόσωπο είναι τα μάγουλα, και τα θέματά του είναι τα ήσυχα ερωτήματα του χρόνου που περνά: η ενυδάτωση, η ελαστικότητα, η σφριγηλότητα, η ουσία που κρατά ένα πρόσωπο ενωμένο μέσα στις δεκαετίες.

Η σκιά του Νερού δεν είναι η αναστάτωση αλλά η εξάντληση. Τραβηγμένη πολύ μακριά, η γαλήνη του λεπταίνει σε κούραση, η ηρεμία του σε ανησυχία, και το δέρμα του σε ξηρότητα — η λεπτή, διψασμένη όψη ενός πηγαδιού που αδειάζει πιο γρήγορα απ’ όσο γεμίζει. Εκεί που η Φωτιά χρειάζεται να δροσιστεί και να ηρεμήσει, το Νερό χρειάζεται να ανατροφοδοτηθεί και να προστατευτεί: βαθύς ύπνος, απαλή κίνηση, η μεταλλική γεύση της θάλασσας, τα φρούτα και το νερό και οι νύχτες χωρίς βιασύνη. Η Φωτιά ξοδεύει· το Νερό αποταμιεύει.

Να το κομψό σημείο. Στον κύκλο των στοιχείων, το Νερό είναι ακριβώς η δύναμη που μετριάζει τη Φωτιά — το δροσερό χέρι στο φλογισμένο μέτωπο. Έτσι τα δύο δεν είναι μόνο αντίθετα· είναι το φάρμακο το ένα του άλλου. Γι’ αυτό σχεδόν κανείς δεν είναι καθαρά Φωτιά ούτε καθαρά Νερό. Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε μια διαπραγμάτευση.

Λοιπόν, ποιο είναι το δικό σας;

Εδώ το παιχνίδι γίνεται ενδιαφέρον — και η ειλικρίνεια μετράει. Μπορεί να νιώθετε την έλξη της μιας περιγραφής περισσότερο από την άλλη· αυτή η έλξη είναι πραγματική και αξίζει να την ακούσετε. Αλλά το να νιώθετε Φωτιά σε μια πιεσμένη εβδομάδα, ή Νερό μετά από έναν μακρύ χειμώνα, δεν είναι το ίδιο με το να ξέρετε ποιο στοιχείο είναι πραγματικά δικό σας.

Υπάρχει και το ζήτημα της στιγμής. Κάθε στοιχείο έχει τις ώρες και τις εποχές του — στιγμές που η Φωτιά ζητείται περισσότερο και φουντώνει, στιγμές που το Νερό παρακαλείται να δώσει περισσότερα απ’ όσα έχει. Υπάρχουν, κυριολεκτικά, μέρες που γέρνουν προς τη μία πλευρά και μέρες που γέρνουν προς την άλλη. Αλλά τα δικά σας παράθυρα — εκείνα που είναι γραμμένα στη δική σας ιδιαίτερη σύσταση — δεν είναι κάτι που ένα γενικό άρθρο μπορεί να σας προσφέρει. Προέρχονται από μια πραγματική ανάγνωση: μια ημερομηνία γέννησης, ή απλώς αυτό που το δέρμα σας δεν σταματά να σας δείχνει, διαβασμένο με προσοχή.

Μέχρι τότε, αφήστε την περιέργεια να κάνει τη δουλειά της. Παρατηρήστε τον εαυτό σας για μια εβδομάδα. Όταν η μέρα ζεσταίνει, ανεβαίνετε μαζί της, ή κάτι μέσα σας θέλει να δροσίσει το δωμάτιο; Όταν είστε κουρασμένη, καίτε πιο δυνατά, ή βυθίζεστε πιο βαθιά;

Λοιπόν — όταν φαντάζεστε το δικό σας πρόσωπο σε αυτό το τραπέζι, ποιο βλέπετε πρώτα: τη φλόγα, ή το ήρεμο νερό;