Ο τρόπος που κοιμάστε

Δεν την επιλέγετε. Τακτοποιείστε με πρόθεση, διπλώνετε το μαξιλάρι ακριβώς όπως πρέπει, αποφασίζετε να ξαπλώσετε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, κι έπειτα ο ύπνος σάς αφαιρεί την απόφαση από τα χέρια. Λίγες ώρες αργότερα, το σώμα έχει επιστρέψει αθόρυβα στη μορφή που προτιμά, εκείνη που κρατά όταν κανείς — ούτε καν εσείς — δεν κοιτάζει. Αυτή η μορφή επιστροφής αξίζει μια στιγμή προσοχής, γιατί είναι ένα από τα λίγα ειλικρινή πράγματα που κάνει ένας άνθρωπος όλη μέρα.

Η μορφή που κρατάτε

Παρατηρήστε το ξύπνημά σας. Ανάσκελα, ανοιχτοί προς το ταβάνι, το πρόσωπο που τίποτα δεν αγγίζει. Στο πλάι, το ένα μάγουλο πιεσμένο στο μαξιλάρι στη διάρκεια της μακριάς μέσης της νύχτας, τόσο που το πρωί αφήνει μια απαλή πτυχή που σβήνει αργά με τον πρώτο καφέ. Μπρούμυτα, χωμένοι, όλη η μπροστινή πλευρά σας γυρισμένη μακριά από το δωμάτιο. Καθεμία είναι ένα μικρό επιχείρημα που προβάλλει το σώμα για το πώς θέλει να συναντήσει το σκοτάδι, κι αυτό το επιχείρημα είναι αξιοσημείωτα σταθερό από νύχτα σε νύχτα.

Οι παλιές τεχνίτριες της επιδερμίδας το ήξεραν χωρίς όργανα. Παρατηρούσαν ότι η πλευρά που ευνοούμε γερνά μισό βήμα διαφορετικά από εκείνη που αφήνουμε στην ησυχία της, ότι ένα μάγουλο αγαπημένο από το μαξιλάρι μαλακώνει σύμφωνα με το δικό του ημερολόγιο, ότι ο άνθρωπος που κοιμάται με το πρόσωπο στο ταβάνι κουβαλά το πρωί του αλλιώς από εκείνον που κρύβεται. Γι’ αυτό τα πιο περιποιημένα σπίτια κρατούσαν λείο μετάξι και λεπτό λινό απέναντι στο πρόσωπο στη διάρκεια του ύπνου, μια ευγένεια που επιστρεφόταν στην επιδερμίδα τις μόνες ώρες που μένει εντελώς μόνη. Η ομορφιά, σε αυτή την ανάγνωση, δεν ήταν μόνο ό,τι κάνατε μπροστά στον καθρέφτη, αλλά ό,τι αφήνατε να συμβεί εν τη απουσία σας.

Έτσι, ο τρόπος που κοιμάστε δεν είναι μια συνήθεια προς διόρθωση. Είναι ένα σημάδι. Το σώμα έχει ιδιοσυγκρασία, κι η ιδιοσυγκρασία, μόλις της δοθεί η άδεια, ξαναβρίσκει πάντα την ίδια γωνιά του κρεβατιού.

Διαβάζοντας τη στάση της επιστροφής

Στην παλιά ανάγνωση των πέντε στοιχείων, ένας άνθρωπος έφερε μια υπογραφή που αναδυόταν παντού, στη διάταξη του προσώπου και, εξίσου αληθινά, στον τρόπο που ξάπλωνε. Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κανόνας, μόνο μια ομοιότητα, κι η χαρά είναι να αναγνωρίσετε τη δική σας.

Σκεφτείτε τον κοιμώμενο που δεν μπορεί να μείνει ακίνητος, που ξεκινά από τη μία πλευρά και καταλήγει απλωμένος σε όλο το κρεβάτι, σπρωγμένος ακόμα και μέσα στην ανάπαυση, οι κρόταφοι το πρώτο σημείο όπου η ένταση μαζεύεται το βράδυ. Σκεφτείτε έναν άλλον που κοιμάται ζεστά και ψηλά, το πρόσωπο ανοιχτό στο ταβάνι, το χρώμα να ανεβαίνει γρήγορα στο μέτωπο και στα μάγουλα, να ακτινοβολεί στο ξύπνημα και εξίσου γρήγορα να κοκκινίζει. Ένας τρίτος ακουμπά βαριά και δεν κουνιέται ως το πρωί, σταθερός σαν την ιδιοσυγκρασία, το κέντρο του προσώπου το μέρος που κρατά τον χρόνο της ημέρας. Ένας τέταρτος αναπαύεται συγκροτημένος και συγκρατημένος, λιτός στην κίνηση, ακριβής ακόμα και στον ύπνο, το σαγόνι και οι λεπτές άκρες του προσώπου οι πρώτες που νιώθουν την ξηρή εποχή. Κι ένας πέμπτος βυθίζεται βαθιά και αργά, ο πιο δύσκολος στο ξύπνημα, οι σκιές κάτω από τα μάτια το ήρεμο μητρώο του πόσο μακριά τον πήγε η νύχτα.

Δεν θα καθίσετε καθαρά μέσα σε μία από αυτές, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ένα ρεύμα κι ένα δεύτερο από κάτω, με τον ίδιο τρόπο που ένας κοιμώμενος στο πλάι γυρίζει πάλι ανάσκελα τις μικρές ώρες. Αυτό που μετρά είναι ότι η στάση της επιστροφής, η πτυχή στο αγαπημένο μάγουλο, το μέρος του προσώπου που κουβαλά το πρωί, δείχνουν όλα προς την ίδια κατεύθυνση, προς μια υπογραφή που κρατάτε όλη σας τη ζωή χωρίς να την ονομάζετε.

Αυτό είναι που αξίζει να γνωρίζετε. Όχι ποιο μαξιλάρι, ούτε ποια πλευρά, αλλά ποιο από τα πέντε είστε, το ρεύμα που αποφασίζει τη γωνιά του κρεβατιού πριν από εσάς και γράφεται, απαλά, στο πρόσωπο που φέρνετε στον καθρέφτη. Η ανάγνωση που το ονομάζει δεν ξεκινά καθόλου από την επιδερμίδα σας. Ξεκινά από την ημέρα της γέννησής σας, και διαβάζει από εκεί, προς τα εμπρός, σε όλα όσα κάνει το σώμα όταν νομίζει ότι κανείς δεν κοιτάζει.

Κρατάτε ήδη τη στάση. Μένει να μάθετε σε ποιον ανήκει.