Το άρωμα που σας ακολουθεί
Η συμφωνία στην οποία επιστρέφετε αδιάκοπα είναι μια υπογραφή, όχι μια ιδιοτροπία, και το στοιχείο σας είναι εκεί όπου ξεκινά.
Κάπου στην ιστορία σας υπάρχει ένα άρωμα στο οποίο επιστρέφετε πάντα. Σας περίμενε σε ένα ράφι, σε ένα γράμμα, στο ζεστό δέρμα κάποιου που αγαπούσατε, και από τότε σας ακολουθεί. Ίσως περιπλανηθήκατε μέσα από εκατό άλλα, αναζητώντας το καινούργιο, κι όμως γυρίσατε σε εκείνη τη συμφωνία όπως γυρίζετε σε ένα δωμάτιο όπου το φως πέφτει ακριβώς όπως το θυμάστε. Δεν είναι μόνο θέμα γούστου. Ένα άρωμα-υπογραφή είναι η μύτη που αναγνωρίζει μια φύση που ήδη γνωρίζει, και η φύση σας έχει ένα στοιχείο πίσω της.
Γιατί μια συμφωνία σας καλεί ξανά και ξανά
Νομίζουμε πως επιλέγουμε ένα άρωμα. Τις περισσότερες φορές, εκείνο μας επιλέγει, και επιλέγει μέσα στον κόκκο αυτού που ήδη είμαστε. Ο άνθρωπος που έλκεται ξανά και ξανά από τις πράσινες, ρητινώδεις, ανοδικές νότες σπάνια είναι ο ίδιος με εκείνον που απλώνει το χέρι προς το ζεστό κεχριμπάρι και τα ήρεμα ξύλα. Αυτό που μοιάζει με προτίμηση είναι στην πραγματικότητα μια αναγνώριση, μια σιωπηλή συμφωνία ανάμεσα σε ένα άρωμα και στο στοιχείο που εκείνο κάνει να αντηχεί.
Μπορείτε να διαβάσετε αυτή την αντήχηση στο ίδιο σας το πρόσωπο, στα σημεία όπου η φύση σας φανερώνεται πρώτη. Παρατηρήστε τους κροτάφους, όπου το δέρμα είναι λίγο πιο ζωηρό και όπου η λάμψη συγκεντρώνεται όταν η ζωή επιταχύνεται. Παρατηρήστε το μέτωπο, γρήγορο να κοκκινίσει και γρήγορο να ακτινοβολήσει. Παρατηρήστε το κέντρο της μύτης, όπου τα πράγματα τείνουν να κατακάθονται και να μένουν. Παρατηρήστε το σαγόνι και την καθαρή, στεγνή γραμμή του. Παρατηρήστε τα μάγουλα, όπου η απαλότητα και η σκιά κρατιούνται κάτω από τα μάτια. Το καθένα είναι μια πόρτα, και πίσω από κάθε πόρτα περιμένει μια διαφορετική συμφωνία.
Οι πέντε υπογραφές, και το άρωμα που η καθεμία κρατά
Το Ξύλο κατοικεί στους κροτάφους και κατά μήκος του φρυδιού, στη λάμψη που έρχεται με την ορμή και την ανησυχία που θέλει να μεγαλώσει. Η συμφωνία του είναι πράσινη και ανοδική, χυμός και τσαλακωμένο φύλλο και φρέσκα κοτσάνια κομμένα την αυγή, ένα άρωμα που μυρίζει νέο ξεκίνημα. Αν είστε πάντα στραμμένη προς τα εμπρός, ίσως αυτή είναι η νότα που σας ακολουθεί.
Η Φωτιά συγκεντρώνεται στο μέτωπο, στην κοκκινίλα που φτάνει πριν μιλήσετε και στη λάμψη που μένει μετά. Το άρωμά της είναι φωτεινό και ανοιχτό στην κορυφή, κόκκινο πορτοκάλι και ροζ πιπέρι και κάτι που σπινθηρίζει και μετά ζεσταίνεται, μια ευωδιά που μπαίνει σε ένα δωμάτιο πριν από εσάς. Όσες αγαπούν να ακτινοβολούν από μέσα το κρατούν πρόθυμα κοντά τους.
Η Γη κεντράρεται στη μύτη και στον χώρο γύρω της, σταθερή, γενναιόδωρη, λίγο αργή στην κίνηση, επιρρεπής στο να βαραίνει όταν κρατά πολλά. Η συμφωνία της είναι στρογγυλή και παρηγορητική, ζεστό γάλα σύκου και απαλή πούδρα και μελένια γλύκα, η μυρωδιά ενός σπιτιού όπου σας ταΐζουν και σας φυλάνε. Αν η σταθερότητα είναι το χάρισμά σας, εκεί είναι πιθανότατα η επιστροφή σας.
Το Μέταλλο χαράζει τη γραμμή του στο σαγόνι, εκλεπτυσμένο και ακριβές, με ροπή στην ξηρότητα και στην καθαρή ομορφιά του λιτού. Το άρωμά του είναι δροσερό και φωτεινό, λευκά λουλούδια και λαξευμένη πέτρα και μια ανάσα σχεδόν κρύα, δομημένη, άσπιλη, αμίμητη. Όσες εκτιμούν την κομψότητα και απογυμνώνουν τα πάντα φορούν συχνά αυτή την υπογραφή.
Το Νερό αναπαύεται στα μάγουλα και κάτω από τα μάτια, στο βάθος των σκιών και στη σιωπή που μένει εκεί. Η συμφωνία του είναι σκοτεινή και τυλιχτική, ορυκτή και αλμυρή και ένας μόσχος βαθύς, αντηχητικός, ένα άρωμα μέσα στο οποίο βυθίζεστε παρά το μυρίζετε. Αν το μυστήριο πάντα σας τραβούσε, ίσως αυτό είναι που σας περιμένει.
Διαβάστε τα ξανά και θα νιώσετε να γέρνετε προς το ένα πριν από τα άλλα, με τον ίδιο τρόπο που γέρνετε προς εκείνο το ράφι, εκείνο το γράμμα, εκείνο το δέρμα. Η έλξη είναι πραγματική, και σας λέει κάτι πιο παλιό από τη μόδα. Το στοιχείο σας υπογράφει τις επιλογές σας από πάντα, στο άρωμα στο οποίο επιστρέφετε και στο πρόσωπο που σας δόθηκε για να το φοράτε. Το τι ακριβώς είναι, γράφεται στην ημέρα που ξεκινήσατε, περιμένοντας να διαβαστεί.